Gün Batımında Floransa

Uzun zamandır yazı yazmak benim için makale, kitap içi bölüm veya astroloji yazısı yazmak demekti. Dün yaklaşık on beş sene sonra ilk defa kendi kendime neden yazma yeteneğimi geliştirmek için bir şey yapmadığımı sordum. İyi veya kötü, hazır da Merkür-Güneş kazimisi (iç kavuşumu) varken bir şeyler karalasam ya dedim. Sonra, aklıma Floransa geldi...

Sanatın, Rönesans'ın şehri Floransa, bir temmuz akşamının gün batımında ne kadar da güzel görünüyor! Ponte Santa Trinita'dan karşıya, Baldini bahçelerinin bulunduğu yakaya geçiyorum. Köprü ne kadar kalabalık! Turistler sırayla fotoğraf çektirirlerken şehrin sakinleri aralarından geçmeye ve bir yerlere ulaşmaya çalışıyor. Herkesin yüzünde Floransa'nın büyüleyici atmosferinin yansımalarını okumak mümkün. Kimse bu kalabalıktan şikayetçi değil gibi görünüyor. Gerginlikten ziyade kabullenmenin getirdiği hafiflik hissediliyor. Nefesler burunlardan alelade çıkan sıcak bir hava akımı gibi değil de her seferinde Floransa'yı kendine özgü kokusuyla hatırlamak istercesine alınıyor, veriliyor. Her bir anını ölümsüz kılmak istercesine yürünüyor köprü.

Arabalar vızır vızır köprüde. Bisikletler şehre modern ve gelişmiş ruhunu veriyor. Her köşesinde durup uzun uzun baktığım, fotoğraf çektiğim bu şehir, köprüden geçerken nehrin verdiği yumuşatıcı havayla adeta bambaşka bir yüzünü daha gösteriyor.

Ama ruhuma en çok işleyen saat 20:39 civarı Güneş'in batarken son kez öptüğü Ponte Vecchio manzarası oluyor! Tek başıma çıktığım bu seyahatte beni alıp zihnimdeki insanlarla buluşturan, uzun zamandır ziyaret etmediğim evlere götüren, yüzümde günün yorgunluğuyla hissettiğim ruhsal tatmin duygusunun karışımı tatlı bir gülümse bırakan işte bu köprünün gün batımındaki güzelim manzarası oluyor.

Bu sene yaptığım seyahatlerde daha önce fark etmediğim bir şey var: Gün batımları!

Sevilla'da, Porto'da, Floransa'da gördüğüm gün batımları... Hepsi birbirinden güzel. Benim favorim Floransa'daki oldu. Sonra Porto, sonra Sevilla.

Hele ki tek geziliyorsa şahit olunan gün doğumları veya batımları daha farklı anlamlar kazanıyor. Kişisel hikayemizde bir post-it yapıştırıyoruz adeta. Bak burası önemli, altını çizelim der gibi...